Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Urodzona w mieście Dion-le-Val w Brabancji w Belgii Adele Brise była znana ze swojej uroczej i zachęcającej osobowości, żarliwej pobożności, prostych praktyk religijnych i ufności we wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny, pomimo utraty oka jako małe dziecko i skromnego wykształcenia. We wczesnym dzieciństwie Adele i kilkoro jej przyjaciół obiecało Matce Bożej, że przyłączy się do zakonu w mieście Champion w sąsiedniej prowincji Namur i poświęci swoje życie misjom zagranicznym. Podczas gdy inne dziewczyny spełniły swoją obietnicę, Adele nadal mieszkała i pracowała w domu. W 1855 roku, kiedy Adele miała 24 lata, jej rodzice podjęli decyzję o emigracji do Ameryki. Z powodu obietnicy złożonej Matce Najświętszej Adele miała mieszane uczucia co do przeprowadzki i rozmawiała o tym ze swoim spowiednikiem. Słuchając jej historii, dobry ojciec poradził Adele, by pozostała posłuszna ojcu i matce i dołączyła do nich podczas przeprowadzki do Ameryki. Zapewnił ją dalej, że „Jeśli Bóg tak zechce, zostaniesz siostrą w Ameryce. Idź, pomodlę się za ciebie”.

Po przeprowadzce do Wisconsin Adele i jej rodzina rozpoczęli żmudne zadanie rozbudowy swojego domostwa. Na początku października 1859 roku, w drodze do młyna przemiałowego, Adele doświadczyła pierwszego z trzech objawień: ujrzała damę ubraną w olśniewającą biel, z żółtą szarfą wokół talii i koroną z gwiazd na głowie, stojącą między dwoma drzewa, jeden klon, drugi cykuta. Adele była przerażona i stała nieruchomo. Po kilku minutach wizja powoli zniknęła, pozostawiając białą chmurę. 9 października, w następną niedzielę, Adele była w drodze na mszę w Bay Settlement w towarzystwie swojej siostry Isabel i sąsiadki, kiedy miało miejsce drugie objawienie. Gdy zbliżyli się do tego samego zestawu drzew, dama w bieli ponownie ukazała się Adele. Po mszy Adele spotkała się ze swoim spowiednikiem, który powiedział jej, że gdyby to był niebiański posłaniec, to zobaczyłaby go ponownie i to jej nie skrzywdzi, i zapyta w imię Boże, kto to jest i czego od niej oczekuje.

Trzecie objawienie miało miejsce, gdy zbliżali się do uświęconego miejsca w drodze powrotnej do domu. Adele zobaczyła piękną kobietę i zapytała: „W imię Boże, kim jesteś i czego ode mnie chcesz?” „Jestem Królową Niebios, która modli się o nawrócenie grzeszników i życzę wam tego samego. Przyjęliście dziś rano Komunię Świętą i to dobrze. Ale musisz zrobić więcej. Odpraw spowiedź ogólną i zaoferuj Komunię św. w intencji nawrócenia grzeszników. Jeśli się nie nawrócą i nie pokują, mój Syn będzie musiał ich ukarać”. – Adele, kto to jest? powiedziała jedna z kobiet. „Och, dlaczego nie możemy jej zobaczyć tak jak ty?” zapytał drugi płacząc. – Uklęknij – powiedziała Adele – Pani mówi, że jest Królową Niebios. Matka Boża odwróciła się, spojrzała na nich życzliwie i powiedziała: „Błogosławieni, którzy wierzą, nie widząc”. Pani kontynuowała: „Co robisz tutaj w bezczynności, podczas gdy twoi towarzysze pracują w winnicy mojego Syna?” „Co więcej mogę zrobić, droga Pani?” Adele powiedziała płacząc. „Zbierz dzieci w tym dzikim kraju i naucz je tego, co powinny wiedzieć o zbawieniu”. „Ale jak mam uczyć tych, którzy sami tak mało wiedzą?” odpowiedziała Adele. „Naucz ich katechizmu, podpisywania się znakiem krzyża i przystępowania do sakramentów; właśnie tego życzę, abyś to zrobiła. Idź i nie bój się niczego. Pomogę Ci.”

Manifestacja Matki Bożej uniosła ręce, jakby błagając o błogosławieństwo dla tych, którzy byli u jej stóp, i powoli zniknęła, pozostawiając Adele przytłoczoną i leżącą na ziemi. Kiedy opowieść o objawieniach wyszła na jaw, ojciec Adele zbudował na miejscu małą kaplicę i Adele zaczęła wypełniać otrzymany mandat, misje, której poświęciła się aż do śmierci w 1896 roku. Kościół jednak nie był w stanie nadążyć za rosnącym zapotrzebowaniem na pastorów. Kiedy rodzina Brise osiedliła się w Green Bay w 1855 roku, najbliższy kościół znajdował się w Bay Settlement, jedenaście mil dalej, a tylko jeden pastor służył całej północno-wschodniej części stanu.

W rezultacie ludzie, zwłaszcza dzieci, nie byli w stanie otrzymać odpowiedniego nauczania religii. Było więc bardzo duże zapotrzebowanie na misję, którą Adele powierzyła Matka Boża. Z charakterystyczną ufnością w pomoc Najświętszej Maryi Panny Adela zaczęła katechizować dzieci i upominać grzeszników. Ucząc od domu do domu, w górę iw dół półwyspu Green Bay, pokonywała pieszo nawet 50 mil. Warunki pogodowe, brak edukacji, zmęczenie, niebezpieczeństwa lasu i kpiny nie powstrzymały determinacji Adele do wypełnienia obowiązku na prośbę Matki Bożej. W końcu dołączyło do niej kilka młodych kobiet, aby utworzyć wspólnotę franciszkanów Trzeciego Zakonu (świeckich), a obok kaplicy poświęconej Notre Dame de bon Secours (Matki Bożej Dobrej Pomocy) została założona Akademia Internatowa Najświętszej Marii Panny. Podczas gdy Siostra Adele i jej mała wspólnota religijna cierpiały próby, prześladowania i niepowodzenia, były one również środkiem, poprzez który objawiały się cudowne wydarzenia i uzdrowienia. Jedno z najbardziej spektakularnych z tych wydarzeń miało miejsce w 1871 roku, kiedy tereny i budynki Sanktuarium były praktycznie nietknięte bezlitosną furią i zniszczeniem Wielkiego Pożaru Peshtigo.

Dodaj komentarz