Księga Barucha, 4

1. Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy je zaniedbują, pomrą. 2. Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła! 3. Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów! 4. Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się Bogu podoba. 5. Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela! 6. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. 7. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu. 8. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała. 9. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: "Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, 10. widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. 11. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. 12. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego. 13. Nie poznały słusznych rozporządzeń Twoich ani nie kroczyły drogami przykazań Bożych, ani nie weszły na ścieżki wychowania w Twojej sprawiedliwości. 14. Przyjdźcie, sąsiedzi Syjonu! Przypomnijcie sobie niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. 15. Sprowadził na nich naród z daleka, naród bezczelny, obcego języka, który nie uszanował starca ani nie ulitował się nad dzieckiem. 16. Uprowadził umiłowanych Wdowy i pozbawił córek Opuszczoną. 17. Ja zaś jak wam mogę pomóc? 18. Ten, który zesłał na was to zło, wybawi was z rąk nieprzyjaciół. 19. Idźcie, dzieci, idźcie, ja zaś sama i opuszczona zostać muszę. 20. Zdjęłam szatę pokoju, a przyoblekłam się w wór mojej modlitwy i wołać będę do Przedwiecznego w czasie dni moich. 21. Miejcie ufność, dzieci, wołajcie do Boga, a wyrwie was z mocy, z ręki nieprzyjaciół. 22. Ja zaś z ufnością oddałam Przedwiecznemu wybawienie wasze i rozradował mię Święty miłosierdziem, jakie okaże wam prędko Przedwieczny, wasz Zbawca. 23. Wysłałam was ze smutkiem i płaczem, a Bóg odda mi was z radością i weselem na wieki. 24. Jak bowiem teraz sąsiedzi Syjonu widzieli wasze wygnanie, tak oglądać będą wasze zbawienie, sprawione przez Boga, które przyjdzie wam z wielką chwałą i okazałością Przedwiecznego. 25. Dzieci, cierpliwie znieście gniew, jaki Bóg zesłał na was. Prześladuje cię twój nieprzyjaciel, ale wnet ujrzysz zagładę jego i na karku jego staniesz. 26. Moje dzieci pieszczone szły drogami przykrymi, zostały uprowadzone jak stado zagrabione przez nieprzyjaciół. 27. Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie pamiętał o was. 28. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. 29. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym". 30. Nie upadaj na duchu, Jeruzalem, pocieszy cię Ten, który ci nadał imię. 31. Biada tym, którzy cię skrzywdzili i cieszą się z twego nieszczęścia. 32. Biada tym miastom, którym służą twe dzieci, biada temu, które przyjęło twych synów. 33. Jak bowiem cieszyło się twoim zniszczeniem i radowało się twoim upadkiem, tak będzie zasmucone własnym spustoszeniem. 34. Odbiorę mu radość z wielkiej liczby mieszkańców, a pycha jego przemieni się w smutek. 35. Albowiem Przedwieczny ześle na nie ogień przez wiele dni i długi czas złe duchy zamieszkiwać je będą. 36. Jerozolimo, spojrzyj na Wschód i zobacz radość, która ci przychodzi od Pana. 37. Oto idą synowie twoi, których wysłałaś, idą, zebrani ze wschodu i zachodu na słowo Świętego, ciesząc się chwałą Boga.