Księga Hioba, 28

1. Istnieje kopalnia srebra i miejsce, gdzie płuczą złoto. 2. Dobywa się z ziemi żelazo, kamienie na miedź przetapiają, 3. kres się kładzie ciemności, przeszukuje się wszystko dokładnie, kamień i mroki, i zmierzch. 4. Na odludziu kopią chodniki, hen tam, gdzie noga się gubi, zawieszeni kołyszą się samotni. 5. Ziemię, skąd chleb pochodzi, od dna pustoszą jak ogniem, 6. bo kamień i szafir zawiera z ziarnkami złota zmieszany. 7. Drapieżnik nie zna tam ścieżki, nie widzi jej oko sępa; 8. nie dojdzie tam dumne zwierzę, nawet i lew tam nie dotrze. 9. By wyciągnąć ręce po krzemień, do gruntu przewraca się góry, 10. w skale się kuje chodniki, a oko otwarte na wszelką kosztowność; 11. tamuje się źródła rzek, by skarby wydobyć na powierzchnię. 12. A skąd pochodzi mądrość i gdzie jest siedziba wiedzy? 13. Człowiek nie zna tam drogi, nie ma jej w ziemi żyjących. 14. Otchłań mówi: Nie we mnie. Nie u mnie - tak morze dowodzi. 15. Nie daje się za nią złota, zapłaty nie waży się w srebrze, 16. nie płaci się za nią złotem z Ofiru, ni sardoniksem rzadkim, ni szafirem. 17. Złoto i szkło jej nierówne, nie wymienisz jej na złote naczynie; 18. nie liczy się kryształ i koral, perły przewyższa posiadanie mądrości. 19. I topaz z Kusz nie dorówna, najczystsze złoto nie starczy. 20. Skąd więc pochodzi mądrość i gdzie jest siedziba wiedzy? 21. Zakryta dla oczu żyjących, i ptakom powietrznym nieznana. 22. Podziemie i Śmierć oświadczają: Nie doszło tu echo jej sławy. 23. Droga tam Bogu wiadoma, On tylko zna jej siedzibę; 24. On przenika krańce ziemi, bo widzi wszystko, co jest pod niebem; 25. określił potęgę wiatru, ustalił granice wodzie. 26. Gdy wyznaczał prawo deszczowi, a drogę wytyczał piorunom, 27. wtedy ją widział i zmierzył, wtenczas ją zbadał dokładnie. 28. A do człowieka powiedział: Bojaźń Boża - zaiste mądrością, roztropnością zaś - zła unikanie.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42