Mądrość Syracha, 29

1. Kto jest miłosierny, pożycza bliźniemu, a kto wspomaga go swą ręką, wypełnia przykazania. 2. Pożycz bliźniemu, gdy jest w potrzebie, a także oddaj mu w swoim czasie; 3. dotrzymaj słowa, bądź godny jego zaufania, a zawsze znajdziesz to, czego będziesz potrzebował. 4. Wielu uważa pożyczkę za rzecz znalezioną i sprawia kłopot tym, którzy ich wspomogli. 5. Do czasu, zanim otrzyma, całuje jego ręce i o bogactwach bliźniego mówi cichym głosem; ale się ociąga, gdy przyjdzie pora zwrotu, i oddaje w zamian słowa niezadowolenia i na złe czasy się skarży. 6. Jeśli zaś zdoła, zwróci zaledwie połowę, i należy uważać to za rzecz znalezioną; a jeśli nie będzie mógł, pozbawi go pieniędzy, uczyni go sobie bez powodu wrogiem, odda mu przekleństwa i obelgi i zamiast czci, zapłaci mu zelżywością. 7. Wielu się więc powstrzymuje nie z powodu złego usposobienia, ale z obawy, by nie tracić na próżno. 8. Poza tym bądź dla biednego łaskawy i nie daj mu długo czekać na jałmużnę! 9. Zgodnie z przykazaniem przyjdź z pomocą biednemu i stosownie do jego potrzeby nie odsyłaj go z pustymi rękami! 10. Strać raczej pieniądze dla brata i przyjaciela, niżby miały zardzewieć, zmarnować się pod kamieniem. 11. Umieść skarb twój według przykazań Najwyższego, a korzystniejsze to będzie dla ciebie niż złoto. 12. Zamknij jałmużnę w spichlerzach twoich, a ona wybawi cię z każdego nieszczęścia. 13. Lepiej niż tarcza mocna, niżeli ciężka włócznia za ciebie walczyć będzie z wrogiem. 14. Człowiek dobry ręczyć będzie za bliźniego, i byłby bezwstydny, gdyby go odtrącił. 15. Nie zapominaj dobrodziejstw poręczyciela, dał bowiem życie swoje za ciebie. 16. Grzesznik za nic sobie ma dobrodziejstwa poręczyciela i bez wdzięczności w sercu odtrąca swego wybawcę. 17. Ręczenie zgubiło wielu uczciwych i wstrząsnęło nimi jak morska fala. 18. Ludzi możnych wypędziło z kraju, tak że zabłądzili między obce narody. 19. Grzesznik, który narzuca się z ręczeniem, goniąc za zyskiem, popadnie pod wyroki sądowe. 20. Pomagaj bliźniemu według swej możności, a uważaj na siebie, abyś i ty nie upadł. 21. Pierwsze potrzeby życia: woda, chleb, odzienie i dom, by osłonić nagość. 22. Lepsze jest życie biednego pod dachem z tarcic niż wspaniałe uczty u obcych. 23. Bądź zadowolony, czy masz mało czy dużo, a nie posłyszysz wymówek, że jesteś przybyszem. 24. Przykre to życie chodzić od domu do domu, a tam, gdzie mieszkasz jako obcy, ust nie otworzysz. 25. Choć przyjmiesz kogoś do stołu i dasz pić, bez otrzymania podzięki posłyszysz przykre słowa: 26. Chodź, przybyszu, przygotuj stół, a jeśli co masz w ręku, nakarm mnie! 27. Przybyszu, zrób miejsce godniejszemu, brat w gościnę przybył do mnie, potrzebuję mieszkania. 28. Ciężkie są dla człowieka rozumnego obelgi wierzyciela i wymawianie gościny.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51