Księga Psalmów, 2

1. Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły? 2. Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi: 3. Stargajmy Ich więzy i odrzućmy od siebie Ich pęta! 4. Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa, 5. a wtedy mówi do nich w swoim gniewie i w swej zapalczywości ich trwoży: 6. Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej. 7. Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem. 8. Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi. 9. Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz. 10. A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi! 11. Służcie Panu z bojaźnią 12. i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150