1. Błaganie Mojżesza, męża Bożego. Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką z pokolenia na pokolenie.
2. Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.
3. W proch każesz powracać śmiertelnym, i mówisz: Synowie ludzcy, wracajcie!
4. Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna.
5. Porywasz ich: stają się jak sen poranny, jak trawa, co rośnie:
6. rankiem kwitnie i jest zielona, wieczorem więdnie i usycha.
7. Zaiste, Twój gniew nas niszczy, trwoży nas Twe oburzenie.
8. Stawiasz przed sobą nasze winy, nasze skryte grzechy w świetle Twojego oblicza.
9. Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem; kończymy nasze lata jak westchnienie.
10. Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.
11. Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu i kto może doświadczyć mocy Twego oburzenia?
12. Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca.
13. Powróć, o Panie, dokądże jeszcze ... ? I bądź litościwy dla sług Twoich!
14. Nasyć nas z rana swoją łaskawością, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
15. Daj radość według [miary] dni, w których nas przygniotłeś, i lat, w których zaznaliśmy niedoli.
16. Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, a chwała Twoja nad ich synami!
17. A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych!
Polski
English
Español